¤ş¢ìó¢“äü›‘Ÿ
ùõ‘÷üğ¢÷¥
حاجی عبدالقدير،
معاون دولت انتقالی افغانستان و همچنين وزير فوايد عامه اين کشور، زمانی که
در حال خروج از محوطه ساختمان وزارت فوايد عامه بود کشته شد.
او که حدود 48 سال سن از قريه "سيدان" منطقه "سرخرود" ولايت "ننگرهار" بود و
تحصيلات ابتدايی و دبيرستانی خود رادر "ننگرهار" به پايان رساند .
وی از قوم "احمدزای" بود و خانواده اش ازجمله خانواده های مشهور و بانفوذ
درمنطقه شرق افغانستان به شمار می آمدند. اين منطقه، به ويژه از جمله مناطقی
است که به کشت خشخاش و مواد مخدر شهرت داردحاجی عبدالقدير در دوران حکومت
محمد داوود، از رهبران سابق افغانستان، همراه با برادرانش حاجی عبدل حق و
حاجی دين محمد که عليه احزاب خلق وپرچم فعاليت می کردند، به پاکستان رفت و در
پی به قدرت رسيدن دولت کمونيستی نورمحمد ترکی در افغانستان، در پيشاور به
همکاری با حزب اسلامی مولوی يونس خالص پرداخت.
او در اين زمان در کار تجارت نيز با برادرانش فعال بود.
با سقوط حکومت دکتر نجيب الله درافغانستان وقدرت گرفتن مجاهدين در سال 1992
حاجی عبدالقدير به عنوان والی ولايت ننگرهار تعيين شد و تا دهم سپتامبر سال
1996 در همين مقام ماند. در اين زمان با پيشروی نيروهای طالبان به سوی
ننگرهار وی و همراهان اش اين منطقه را ترک کردند و به پاکستان باز گشتند . وی
در اين ايام مدتی را نيز در آلمان زندگی کردحاجی قدير به دنبال اوج گرفتن
مبارزه عليه طالبان در افغانستان، همکاری با نيروهای موسوم به "اتحاد شمال"
را آغاز کرد و به عنوان يک فرمانده پشتون در کنار نيروهای ائتلاف شمال قرار
گرفت. وی از همين رو به شدت مورد انتقاد طالبان قرار داشت و شماری از اعضای
خانواده اش نيز توسط طالبان کشته شد .
با اين حال آنچه که بيش از هر چيز ديگری، پيش از سقوط کامل طالبان نام آقای
عبدالقدير را مطرح کرد، اعدام برادرش عبدالحق از فرماندهان سابق مجاهدين توسط
نيروهای طالبان پس از آغاز عمليات به رهبری آمريکا در اکتبر سال گذشته عليه
طالبان بود.
حاجی عبدالقدير در جريان کنفرانس بن در آلمان از شخصيت های فعال افغان بود و
در همين کنفرانس به عنوان وزير شهرسازی در اداره موقت انتخاب شد. او در جريان
لويه جرگه اضطراری افغانستان که اخيرا به پايان رسيد به عنوان يک شخصيت پشتون،
نقش قابل توجهی در کاهش تنش ها و آرام کردن جلسات داشت .
به گفته ناظران حامد کرزی ،رييس دولت انتقالی افغانستان، برای تحکيم موقعيتش
در بين پشتونها بسيار به وی اتکا داشت و از همين رو بود که وی را به عنوان
وزير فوايد عامه و معاون خود برگزيد.
آقای کرزی در جمع اعضای لويه جرگه از حاجی قدير خواست که به جای بازگشت به
جلال آباد در کابل بماند و به وی در اداره امور کمک کند، با اين حال عده ای
اين تقاضا را با نگرانی آقای کرزی در مورد قدرت گرفتن افرادی نظير حاجی قدير
در مناطق محلی مرتبط می دانستند.
حاجی عبدالقدير سه همسر داشت و به گفته بسياری از نزديکاناش فردی معتدل و
ميانه رو بود، گرچه عده ای به دليل وقوع قتل های سياسی در دوران ولايت او در
ننگرهار، از جمله قتل چند فرمانده نظامی ، وی را زير سوال می بردند
