ايران نبايد در بازساري افغانستان شركت كند!

اين روزها وزارت خارجه دولت ايران در تدارك برگزاري همايش بازسازي افغانستان در تهران است.

اين همايش كه با دعوت از تعدادي كارشناس ايراني و افغاني در مسايل افغانستان شروع به كار خواهد كرد ، در صدد پيدايش راهكارهاي جديد براي شركت در بازسازي افغانستان است.

مسؤوليت بازسازي افغانستان را چهار كشور آمريكا ، عربستان ، اتحاديه اروپا و ژاپن برعهده دارند. ايران وپاكستان ، دو كشور همسايه دخيل د ر قضاياي افغانستان هيچ نقش اصلي در بازسازي به آن ها داده نشده است و اين بدين معني است كه كشورهاي همسايه ذي دخل در جنگ هاي ساليان متمادي در افغانستان نمي توانند در تعيين سرنوشت اين كشور سهم به سزايي داشته باشند.

كشورهاي غربي به خصوص آمريكا ، پاكستان را از گردونه دخالت مستقيم در بازسازي افغانستان با درگير كردن اين كشور با هند ، دور كرده و فقط ايران همچنان يكه تاز وتنها كشور همسايه اي كه هنوز منافع خود را در نا امني افغانستان
مي بيند ، سعي دارد در بازسازي نقش فعال و چشمگيري را داشته باشد.

بادرنظرداشت بدهي هاي ايران به بانك هاي جهاني وصندوق بين المللي پول ونياز داخلي اين كشور به سرمايه گذاري و ايجاد اشتغال ، مي طلبد تا ايران از سرمايه گذاري وصرف هزينه هاي بدون برگشت ، در افغانستان خودداري كرده بيشتر ، منافع داخلي ملت خود را درنظر بگيرد تا رقابت هاي سياسي بين المللي آن هم باكشورهايي چون آمريكا.

كشورهايي نظير ايران اگر قصد كمك به ملت وكشور افغانستان را داشتند ، مي توانستند در گذشته بسيار بهتر از حالا كه رقابت هاي جهاني بر سر بازسازي به اوج خود رسيده است عمل كرده هم به طرفداران خود در داخل افغانستان كه در روزهاي سختي ودرماندگي به دادشان رسيده بودند ، مي افزودند و هم منافع كشور خود را به عنوان همسايه اي كه بيش از 825 كيلومتر مرز مشترك با افغانستان دارد در دراز مدت حفظ نمايد.

اين امتياز براي ايران بيشتر از هركشور ديگري فراهم بود كه متاسفانه ايران از اين امتياز به بدترين شكل آن استفاده كرد.

اين موضوع را در نوت زير به توضيح مي گيريم :

1- انتخاب بدترين شيوه جهت كسب اطلاعات و اخبار از داخل افغانستان وعملكرد نيروها... با اجير كردن تعدادي خودفروخته متملق فرصت طلب.

2- تصميم گيري بر اساس اطلاعات اشتباه و دريافت نتايج غير قابل انتظار.

3- فراري دادن مغزهاي متفكر و روشنفكر و قشر جوان مهاجر افغانستاني از ايران به كشورهاي اروپايي و... به بهانه ايجاد طرح ساماندهي مهاجرين.

4- طرد مرز تعداد كثيري ازمهاجريني كه مي توانستند در آينده مدافعين واقعي ايران در منطقه باشند.

5- ميدان دادن به نيروهاي متملق وچاپلوس مهاجر وطرد و انزواي اجباري نيروهاي صادق و وفادار به انقلاب.

6- واگذاري مسؤوليت هاي سنگين ادارات ذيربط با مهاجرين ، به افراد خام ، متعصب ، خودخواه و عقده اي.

7- بزرگ نمودن چهره هاي خام و فرصت طلب مهاجر در زمينه هاي كاري اجتماعي.

8- سركوب نيروها ي متخصص مهاجر و شكست غرور انساني آن ها در مقاطع مختلف.

9- صرف هزينه هاي سنگين در موارد كاملاً جزئي و بي اهميت مهاجرين.

10- هدايت بودجه هاي بين المللي به سمت نيروهاي غير كارامد. و...

با اين وجود ايران باهمان سياست قبلي نبايد در بازسازي افغانستان دخالت كند. زيرا روال كاري ايران در طول سال هاي متمادي به تجربه ثابت شده است كه اشتباه بوده وجز ضرر به هردو ملت چيز ديگري عايد كسي نشده است مگر افراد فرصت طلب و...

ايران با سعه صدر در آينده فرصت هاي خوبي در افغانستان خواهد داشت. پس بهتر است زمينه هاي آينده را با ندانم كاري وتصاميم عجولانه به مخاطره نيندازد.

خلاصه و اصل كلام اين كه نمي خواهيم يك بار ديگر به دليل مشكلاتي كه ايران با برخي كشورهاي غربي به خصوص آمريكا دارد ، در افغانستان شاهد رقابت هاي سياسي و تسويه حساب هاي منطقه اي باشيم.